ทามมายต้องเปนช้านล่ะ

ช้านต้องคุยกับอาจารย์ชาวญี่ปุ่น

มันก็เป็นเรื่องที่น่าภูมิใจ

แต่....

มันหนักหนาว่ะ

จะคุยกับเค้ารู้เรื่องมั้ย

ที่บ้านก็พิมพ์ญี่ปุ่นไม่ได้

คนต้องถ่อไปเล่นที่อื่นเอา

ทามมายล่ะ

ทุกอย่างในปี3

ต้องเป็นช้านที่ต้องคอยรับหน้าใช่มั้ย

ตอนนี้ไม่อยากให้เปิดเทอมเลยอ่ะ

ไม่อยากให้มีความเปลี่ยนแปลง

รู้สึกว่ามันกำลังจะต้องมีเรื่องวุ่นวายมากมายเข้ามาแน่นอน

ก็เพราะว่า ใจกำลังอยู่กับleadทุกนาทีเลย

คิดถึงทุกเวลา

จนไม่อยากให้เวลามันเร็วแบบนี้

เหมือนช่วงเวลาที่มีความสุขกำลังจะหมดไปแล้ว

ต้องกับไปสู่โลกความจริงแล้ว

วุ่นวาย และ น่าเบื่อ

ไม่ได้ตามข่าวleadเลย

คิดถึง ป๋า แป๊ะเปิ่นฮวย เคตตี้ว่ะ

อยากให้โลกนี้มีแค่พวกนายที่อยู่กับช้าน

edit @ 2006/05/10 18:14:19

เมื่อวันก่อนพี่ฝนโทรมาคุย...ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุยกันนานเลย.. เล่าเรื่องที่ไปฝึกกงานให้ฟัง ดูท่าทางทรโหดสิ้นดีอ่ะ แล้วเราก็เริ่มรู้ซึ้งถึงความสำคัญของภาษาอังกฤษแหละ ก็เป็นล่ามน่ะ มันก็ต้องได้3ภาษาอ่ะดิ แปล ญี่ปุ่นเป็นไทย แถม แปลอังกฤษมาเป็นญี่ปุ่นอีก อยากรู้ว่าพวกพี่ๆเค้าทำได้ยังไงวะ ....ทีนี่ก็ก็ต้องหันมาสนใจภาษาอังกฤษซะแร้วล่ะ .............ถ้าไม่อยากตายตอนจบ.................แป่ว......... ปวดหัวเจงๆเรยอ่ะ.. แค่ทุกวันนี้เรียนภาษาญี่ปุ่นเป็นอาหารหลักก็จะแย่แร้ว เอาอังกฤษมาตีกันอีก................ ใครจะรู้สึกอย่างเรามั้ยว่ามันยากนะ 2ภาษาเรียนพร้อมๆกันเนี่ย..มันตีกันยุ่งเลยนะ สอบอังกฤษนึกออกแต่ญี่ปุ่น ช้านจะบ้าตายว่ะ